•    Follow Us 
History.....

మహానాటి కాలపు (1144-1506) విశ్వబ్రాహ్మణుల సంక్షిప్త చరిత్ర

బ్రాహ్మణులు పంచార్షేయులు, సప్తార్షేయులు అని రెండు విధములుగా ఉండిరి. అందు కులీన బ్రాహ్మణులు, మహా కులీనులనీ వేదములందు, భాష్యములందు ప్రఖ్యాతి చెందిన విశ్వకర్మ, త్వష్ట, బృహస్పతి, శుక్రాచార్యులు, విశ్వరూపుడు, అంగీరసుడు, భృగువు, సుధన్వుడు, ఋభువు మొదలైన బ్రహ్మర్షులు ఆచార్యులకు కూటస్థ పురుషులు అగు సానగాది పంచ ఋషులు గోత్ర, ప్రవరాదులు గలవారు అని, వేదోపనిచ్చాస్త్ర పురాణేతిహాసంబుల వలన తెలియబడుచున్నది.

మరియు సప్తార్షేయులు, వసిష్టాది సప్త ఋషుల సంతతివారు. వీరిని గూర్చి భారతాది సమస్త పురాణేతిహాసముల అందును, వజ్రసూచి, ఆర్షయాన్వయ ప్రదీపిక మొదలగు గ్రంథములయందు కలదు.

వసిష్టాది సప్తఋషులు శుశ్రూషచేసి, మయుడు అను విశ్వకర్మ వద్ద సర్వవిద్యలను అభ్యసించి, ఆయన అనుగ్రహమును సంపాదించి, షట్కర్మ అధికారములను పొంది ఉన్నారని వైవన్వత మహాపురాణమునందలి "మయకృప విమోక్షణ కథ" అధ్యాయమునందు కలదు.

వ్యాసుడు అను సప్తార్షేయ బ్రాహ్మణుడు పరిమళ చోళరాజునకు ఉంపుడుకత్తె కుమారుడు అగు కళీంగుడుచేత, పినతండ్రి అగు షణ్బులి చోళరాజును కపట ఉపాయముచేత చంపించి, కళీంగుడును ఆ రాజ్యమునకు రాజును చేసి, అతని సహాయము వలన పంచార్షేయుల స్వాధీనములో ఉన్న ఆచార్య పీఠమును బలవంతముగా తీసుకొన్నాడు. (పరిమళ చోళ చరిత్ర - చిత్తూరు జిల్లా తీర్పు 33వ పుట)

విశ్వబ్రహ్మ కులోత్సాహము, 4వ సంగ్రహము 16వ పుట ప్రకారము ఆదిశంకరాచార్య స్వాములవారు మొదలుకొని 59వ స్వాములవారి వరకు విశ్వబ్రాహ్మణ జాతీయులగు స్వాములే పీఠాధిపతులుగా ఉండిరి. వారందరకు "ఆచార్య స్వాములు" అను బిరుదు గలదు. 60వ పీఠాధిపతి నుండి సప్తార్షేయ బ్రాహ్మణజాతివారు "భారతీ స్వాములు" అను బిరుదుతో పీఠాధిపతులుగా వున్నారు అని నారాశంస బ్రాహ్మణ రత్నమాల (మరాఠి 38వ పుట) (విశ్వబ్రాహ్మణ ఇతిహాసము, 4వ సంగ్రహము 18వ పుట) తెలుపుచున్నది.

మరియు విశ్వమునకు ఆచార్యుడు అను "జగద్గురు" అను పేరును పెట్టుకొనుటకు విశ్వబ్రాహ్మణ కులస్థులకు మాత్రమే అధికారము కలదు. (విన్ల్సోగారి నిఘంటువు) (Winslows Dictionary) జగద్గీత కీర్తి, తిరువాంకూరు నివాసి, ప్రచ్చన్న బౌద్దమతము అగు అద్వైత వేదాంతము యొక్క స్థాపకుడు శ్రీ శంకరాచార్యుడు మాలినీ పట్టణములో విడిది చేసినఫ్ఫుడు తాను "జగద్గురు"డను అని చెప్పుకొనెను. తమ బిరుదమును ప్రాణ సమానముగా చూసుకొను దక్షిణ హిందూదేశ దేవకమ్మరులు (విశ్వబ్రాహ్మణులు) ఇతడు మోసగాడుగా కనిపించు చున్నాడని ఒకడు తమ ప్రత్యేకత్వమును అపహరించ ప్రయత్నిస్తున్నాడన్న కోపంతో అతనికి ఆ ఘనతగల అర్హతను ప్రశ్నించగా ఆ విఖ్యాత వేదాంతి (శ్రీ శంకరాచార్యుడు) ఈ విధముగా చెప్పెను.